تبليغاتX
گرمسیر
دصفت الله (ذاهدی) خبري،ټولنيزه ،كلتوري او فر هنګي خپرونه

د مينې لېونيان په کاڼو ولي!

 

   

 د مارچ د يودېرشمې نېټې توره شپه وه چې شانو او دولت خان د کوزې پښتونخوا د

مومندو ايجنسۍ په سيمه کې د هغې تش په نوم "محکمې" لخوا د مرګ په جزا محکوم

شول کومه چې د طالبانو په نامه اسلامي بنسټپالانو لخوا د ټوپک په زور جوړه

شوې وه. دغه دواړه د مينې لېونيان له "محکمې" وړاندې د طالبانو د ټوپکمارانو لخوا

تښتول شوي وه او بيا په يو داسې ځاى کې په کاڼو وويشتل شول چې يواځې هم دوى

ورته ټوپکې په لاس ولاړ وه.  

    د ټوپکمارو د دغې بنسټپالې ډلې يو وياند بيا ډېر په وياړ سره مطبوعاتو

ته تليفونونه هم وکړل او د خپل جرم اعلان يې وکړ. د سيمې حکومتي انتظاميې

ورپسې په خپلو څرګندونو کې وويل چې شانو او دولت خان په کاڼو نه دي ويشتل

شوي بلکې په ډزو ويشتل شوي دي. په دې بيان سره انتظاميې هم د مسوليت

څخه ځان خلاص کړ او داسې يې وګڼله چې ګوندې دغه دوه د مينې لېونيان که د کاڼو

په ځاى په ډزو ويشتل شوي وي نو بيا خېر دى، هيڅ خبره نه ده.  

    قانوني ماهران وايي چې دا د غېرت په نامه د بې غېرتۍ د پېښو څخه يوه

نادره پېښه ده ځکه چې ټوپکمارو د شانو د کورنۍ په وېنا دوى دواړه لومړى

وتښتول او بيا يې ووژل. دا په دې چې د پښتنو په دې قبايلي ټولنه کې که کومه

جلۍ په خپله خوښه واده يا ژوند وکړي نو د کورنۍ غړي يې د وژلو ارزومن وي. دغه

کورنۍ د جلۍ دا کار د خپل ځان لپاره "بې غېرتي" ګڼي او پوليسو ته په دې اړه

خبر نه ورکوي. د ټولنې افراد هم په دې ظلم چوپه خوله پاتې کېږي او دغسې يو لوى

جرم پټ پاتې شي.  

    ثمينه اپريدۍ چې د پښتنو په ټولنه کې د ښځو په وضعه تحقيق کوي وايي

"ستونځه اصلاً زمونږ په کولتور کې ده ځکه چې دلته سړي خپل عزت او غېرت هم

په ښځې پورې تړلى دى. که د کورنۍ يو غړى پوه شي چې د کورنۍ يوه جلۍ يې

په خپله خوښه ژوند تېرول غواړي نو په هغې د ټولې کورنۍ د بې عزته کولو تور

لګوي." 

    ثمينه زياتوي "په پښتنه ټولنه کې ښځو ته يو څه درناوى او عزت ورکړل شوى

دى خو د دې په بدل کې ترې د خپل ژوند په اړه په خپله د پرېکړې حق اخيستل

شوى دى." 

    کورنۍ د ياغي مينانو پر ضد د بې عزتۍ دا کست ان تر کلونو کلونو پورې په

زړه کې ساتي ځکه چې وايي دوى د کورنۍ د "اصولو" او "اخلاقو" څخه سرغړونه کړې

ده.  

    د اهاميم بانو په نامه يوه افغانه جلۍ د ٢٠٠٦ کال د مۍ په لسمه نېټه خپلو

ورونو افغانستان ته وتښتوله او هلته يې ووژله. د هغې جرم دا و چې دوه ويشت کاله

وړاندې يې د يو سړي سره په خپله خوښه واده کړى و. دواړو ښځې خاوند ښه خوشاله

ژوند تېراوه، خو د جلۍ ورونو د هغوى خوشالي نه شوه زغملى، اخر يې هغوى پېدا

کړل او خپله خور يې د غېرت په نامه ووژله.  

    د وژل شوې جلۍ اوښى د دې پېښې عيني شاهد و خو هغه وروسته د ډېرو پېسو په

اخيستلو سره خپل لومړنى بيان بدل کړ. په دې توګه د جلۍ ورونو دوه ويشت کاله

وړاندې د خپلې خور په وژلو سره خپل غېرت په ځاى کړ، خو عجبه خبره دا ده چې

د خپل اصلي دښمن د ورور سره په روغه جوړه کولو يې هيڅ شرم احساس نه کړ.  

    د غېرت په نامه د ښځو د وژلو د دې روايت د مخنيوي لپاره په ٢٠٠٤ کال کې د

"جنايي قانون" په نامه يوه مهمه ماده جوړه شوه. په دې قانون کې راغلي چې د

غېرت په نامه يا د غېرت په وجه د چا وژل جرم دى. خو په داسې پېښو کې تراوسه

پورې هيچا ته جزا نده ورکړل شوې ځکه چې کورنۍ د دې ډول قضيو پلوي نه کوي.  

    د ښځو د يوې ادارې لخوا د راټولو شويو معلوماتو ترمخه- چې د بېلابېلو ورځپاڼو څخه

يې راټول کړي دي- د ٢٠٠٧ کال د جنورۍ د اولسمې نېټې څخه د ٢٠٠٨ د جنورۍ د اتمې

نېټې پورې په کوزه پښتونخوا کې ٤٤ ښځې تښتول شوې دي، ١٧٥ وژل شوې دي، ١٥

باندې جنسي تېرى شوى دى، ٢ په بدل کې ورکړل شوې دي، ١٠ وهل شوې دي، ٢٣

ځانونه وژلي دي، ٤ د غېرت په نامه وژل شوې دي، ١٨ ټپيانې شوې دي، ٢ په بدو

کې ورکړل شوې دي، ٢ د کورنيو جګړو ښکار شوې دي او ٦ سوځول شوې دي.  

    د غېرت په نامه د قتل په شا يو عجيب ذهنيت پروت دى. د غېرت غوښتنه خو

دا ده چې د کورنۍ غړي بايد د هغې جلۍ يا ښځې د پرېکړې او سوچ درناوى وکړي

کومه چې دومره صلاحيت استعداد لري چې د خپل ژوند د ښه او بد لپاره سوچ کولاى شي او

د خپل ژوند په اړه په خپله خوښه پرېکړه کولاى شي. خو د دې په ځاى د کورنۍ

غړي د هغې وژلو ته اقدام کوي او دې کار ته بيا د غېرت نوم هم ورکوي. د دې ظلم د

مخنيوي لپاره په ټولنيز نظام کې يو سخت قانون ته اړتيا ده

 

 ليک: ثاديه قاسم شاه ژباړه: زلمى نړيوال

 

+ نوشته شوی په   Mon 14 Apr 2008ساعت 11:37 قبل از ظهر  واسطه صفت الله (ذاهدی) | 

حنان حبيبزى

رڼا

 رڼا!  ته څومره ښكلې يې . دسپوږمۍ په څېر مهربانه يې ،ته له چا مخ نه ګرځوې او زما د شوكورو سترګو لپاره لكه د نور وړانګه راڅرګنديږې ، هرې خوا چي زه ځم ، ته هم راسره يې ،ته چي يې زه هرڅه  ليدلى سم ، كتلى شم او ښكلولى سم ، خو كه تا رانه مخ واړاوه، زه به هغه ښكلا نوره ونه ګورم چي ستا له بركته  خپل زيات وخت د هغې پر نندارې تيروم.

ته يې چي زه د ښكلا ننداره كوم . ته يې چي زه د خداى د مخلوق ښكلا وينم ، ته يې چي زه ، پر ښكلا د زړه تنده ماتوم ، ته يې چي زه مې د جانان ننداره كوم .

كنه ، نو زما خونه ،به په تيارو كي ډوبه وه .

ته ، چي راسره وې !!! زما مينې چي خندل ، په ياد دې دي ؟ . هو، پوهيږم هغه خندا به ته څنګه هيروې ، زه  چي يې  ټول عمر  لټون  كوم .هېڅ مې نه هيريږي او هره شيبه  مې په زړه وري، دا دى اوس  مې بيا په زړه اوري.

هغه غزل مې په زړه اوري . هغه د مينې غزل. هغې چي د مينې سندرې ويلې ،پاس په چنار كي چي بلبلې  ورته راټولې وې او دې ورته كيسې كولې ، هغه شيبه مې په زړه اوري . هغه لكه ښاپيرۍ له مرغيو سره يې مينه وه .

هو هغه هم مينه وه ، خو نه پوهيده چي زړه يې چيرې دى ؟ زړه يې چا وړى ؟.د هغې زړه ما وړى ، ما خو هغه ما نه پيژني ، هله رڼا بيا د پيرزونې  ډيوې  بلې كړه، چي زه ددې جوګه شم چي دا هر څه ووينم ، تا هم ووينم ، او هغه هم ووينم . ته پوهيږې چي د ډير وخت راهيسې زه له تابې برخې يم . خونه مې توره تياره ده او زه لكه توره سيايي په كي ناست يم او د مينې په خيالونو كي پټ يم .

زه كله كله د خيال نړۍ جوړه كړم . په دې نړۍ كي زه او هغه يوازې يو ، نور هيڅوك نسته ، خو بدمرغه تياره يې راباندې خرابه كړي . زما دغه نړۍ داسې ده لكه د ماشومو نجونوكورګى، د نانځكو كورګى، هغه كورګى چي كله وران او كله جوړ سي.

اخ ! څه ښكلي خيالونه ، زه يم او د ښكلا ملكه راسره ده ، زه هغې ته غزلې وايم هغې يې ما ته وايي . څه ښه خيالي نړۍ ده . كله كله ځود ترنم نړۍ ته .د پسرلي رنګينو ډاګونو ته ، هغو ډاګونو ته چي د لاله او غاټول ګلان په كي د غالۍ په څير غوړيدلي دي، له  ترنم سره سندرې وايو ، د سهار سندرې ، هغه سندرې چي موږ د خيال په  نړۍ كي وركوي ،خو كه ته راسې نو زه به ددې جوګه سم چي دا هرڅه پر رښتيني نړۍ وګورم .

اه ! رڼا راسه ، نور مې انديښنې خوري ، ويلې كوي مې ، كله ځي او كله راځي ، كله جوړيږي او كله ورانيږي، زما خيالونه د ليونتوب خوا ته روان دي .

انديښنو كي ورك دي ، نه پوهيږم چي دا هر څه يو دم ولې ؟

د كوډګرې خندا او د كوډګرو سندروله لاسه . اه چي په زړه مې اوړي او رااوړي.كه ته مې بيا خونه روښانه نه كړې ، همدا سې به  په تياره كي ورك ورك سم، ويلې به شم . اه ! چي بيلتون سخت دى .

رڼا ! كله دې زه په دې حال ليدلى وم ، نه ! هيڅكله دې نه وم ليدلى .

لږ راسه ومې ګوره  او بيا د وړانګو پيرزونې راباندې خپرې كړه چي ډير عمر مې ستا په بيلتون كي لوړې او ژورې وزغملې . نور يې وس نه لرم .

رڼا ! راسه خپلې مرمرينې وړانګې پرانيزه او زما توره خونه رڼا كړه .

زه تاته ګورم ، زه په تا باور لرم ، زه ستا په هيله يم .

اه! چي زړه مې راوخوت او  انتظار وخوړلم

+ نوشته شوی په   Thu 28 Feb 2008ساعت 10:12 قبل از ظهر  واسطه صفت الله (ذاهدی) | 
 
لومړی صفحه
بریښنالیک
آرشیف
په باره کی دویب پاڼي
صفت الله (ذاهدی ) دهلمند ولایت د ناوی ولسوالی دسرخدوزر اوسیدونکی دی ددولسم تولگی فارغ التحصیل دی او ددو کالو راهیسی دژورنالیزم به دگر کی کارکوی چی همدااوس هم دسلام وطن داره چی یوه ملی خبرونه ده به افغانستان کی دنوموری رادیو خبریال دی به هلمند کی

دتليفون نمبر

0708373448 او یا هم

0088216---8441545سټلایټ نمبر

دايميل ادرس : zaihedy@gmail.com

safatz@internews.af

او له تولو هغه ويپ پاڼي كتونكو ته خبر ور كول كيږي چي له ګرمسير ويب سايټ څخه هره ورځ تازه خپرونه او مركي دهلمند په اره لوستي شي

صفت الله (ذاهدي ) هلـــــمــــنـــــد

زړې لیکنی
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آبان 1386
ورځنې تودې پیښې
انځورونه
شعرونه
لیکنی او نظرونه
خبرونه
لنډي كيسي
د نړی عجایبی او جالبی ټوټي
له دوستانو سره خوشحاله شيبي
تاريخ او ژوند
دپارلمان غړو نمبرونه
کمپیوټر پوهنه
اسلامی نری او نبوی احادیث
هلمند او هلمندیان
د تولنی ترجمانان څوك دي ؟
دپولیسو او پوځ رتبي
اړیکی
ګرمسير
ياهو
جي ميل
پژواك خبري اژانس
بينوا
وخت خبري اژانس
بي بي سي پښتو
ملالي جويا
تل افغان
بي بي سي ناظر
دجګري اوصلحي راپوروركولو انستيوت
طلوع تلويزيون
امريكاږغ ويب پاڼه
ښايست
هيله دافغان ښوو ځوانانو ويب لاګ
پيمان ملي ورح پانه
ځنځیر بلاګفا
ملل متحد
ټوکمار بلاګف
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

دقالب جوړښت
صفت الله ذاهدی

safatullah zahidi 333